Señales billingües en francés y neerlandés
Estensión del brabanzón, dialeutu del neerlandés
L'afrancesamientu de Bruxeles fai referencia al tresformamientu, a lo llargo de los dos últimos sieglos,[ 1] [ 2] d'esta ciudá históricamente neerlandófona [ 1] [ 3] [ 4] nuna que tien como llingua mayoritaria y llingua franca el francés .[ 5] [ 6] La mayor razón d'esti fenómenu foi la rápida asimilación de la población flamenca,[ 7] [ 1]
[ 8]
[ 9]
[ 4] reforzada por una inmigración procedente de Francia y Valonia .[ 1]
[ 10]
La predominancia del francés na vida pública empezó nel sieglu XVIII,[ 11] [ 12] adquiriendo fuercia dempués de la independencia de Bélxica cuando la nueva capital esperimentó una crecedera masiva de la so población.[ 5] [ 13] [ 14] [ 15] [ 16] El neerlandés —qu'en Bélxica entá foi pocu estandarizado [ 17] [ 18] [ 16] — nun podía competir col francés, que foi l'idioma esclusivu de la xusticia, l'alministración, l'exércitu, la enseñanza, l'alta cultura y la prensa.[ 19] [ 20] [ 3] [ 21] [ 2] El prestíu del francés gociaba d'una reconocencia tan amplia[ 3] [ 22] [ 7] [ 16] [ 23] [ 24] qu'a partir de 1880,[ 25] [ 26] [ 17] y más particularmente a finales de sieglu,[ 16] la competencia llingüística en francés de los neerlandófonos amontaba espectacularmente.[ 14]
A pesar de que la mayoría de la población siguía siendo billingüe hasta la segunda metá del sieglu XX,[ 14] [ 7] el dialeutu brabanzón orixinal[ 27] dexaba de tresmitise d'una xeneración a otra,[ 28] causando un aumentu del monollingüismu francés a partir de 1910 d'equí p'arriba.[ 22]
[ 29] Dichu procesu d'asimilación perdió impulsu nos años 1960,[ 14] [ 30] a midida que la frontera llingüística foi afitada, l'estatus del neerlandés como llingua oficial foi afirmáu[ 31] y el centru de gravitación económicu del país mover escontra Flandes .[ 17] [ 25]
Sicasí, por cuenta de la llegada continua d'inmigrantes estranxeros y la emerxencia de Bruxeles como centru de la política internacional na posguerra , la posición relativa del neerlandés na capital prosiguía'l so cayente.[ 5] [ 2] [ 32] [ 33] [ 14] [ 28] Coles mesmes, la constante crecedera de la aglomeración[ 34] acompañóse nos últimos decenios de la formación de mayoríes francófonas nunos conceyos flamencos na periferia urbana.[ 31] [ 35] Esti enclín de francización progresiva — moteyáu "mancha d'aceite" por los sos oponentes [ 7] [ 36] [ 14] — forma, xunto col futuru de Bruxeles,[ 37] unu de los tarrezas más revesosos na política belga.[ 25] [ 20] [ 5]
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 (n'inglés) Backhaus, Peter (2007). [https://books.google.be/books?id=Nl0mPajCyxsC Linguistic Landscapes: A Comparative Study of Urban Multilingualism in
Tokyo] , páx. 158. ISBN 9781853599460 . Consultáu'l 26 de marzu de 2013.
↑ 2,0 2,1 2,2 Janssens, Guy (2005). Het Nederlands vroeger en nu . ISBN 9033457822 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 3,0 3,1 3,2 (en francés) Jaumain, Serge (2006). Vivre en Ville: Bruxelles et Montréal aux XIXe et XXe siècles , páx. 375. ISBN 9789052013343 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 4,0 4,1 (en francés) Roegiest, Eugeen (2009). Vers les sources des langues romanes. Un itinéraire linguistique à travers la Romania , páx. 272. ISBN 9789033473807 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Stallaert, Christiane (2013). Estratexes flamenques pa Bruxeles: ¿una batalla perdida? , páx. 544. ISBN 843626651X, 9788436266511 . Consultáu'l 24 de xunetu de 2018.
↑ Janssens, Rudi (2008). Taalgebruik in Brussel en de plaats van het Nederlands — Enkele recente bevindingen . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 (n'alemán)Kramer, Johannes (1984). Zweisprachigkeit in den Benelux-ländern . ISBN 3871185973 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (n'inglés) Baetens Beardsmore, Hugo (1986). Bilingualism: Basic Principles (2nd Ed.) , páx. 205. ISBN 9780905028637 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Ernst, Gerhard (2006). Histoire des langues romanes , páx. 1166. ISBN 9783110171501 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Vermeersch, Arthur J. (1981). De taalsituatie tijdens het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden (1814-1830) , páx. 389-404. Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Poirier, Johanne (1999). Choix, statut et mission d'une capitale fédérale: Bruxelles au regard du droit comparé , páx. 817. ISBN 2-8044-0525-7 .
↑ (en francés) Rousseaux, Xavier (1997). -y pénal dans tous ses états: justice, États et sociétés en Europe , páx. 462. ISBN 9782802801153 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Wils, Lode (2005). Van Clovis tot Di Rupo: de lange weg van de naties in de Lage Landen , páx. 297. ISBN 9789044117387 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 (en francés) Blampain, Daniel (1997). Le français en Belgique: Une communauté, une langue . ISBN 2801111260 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ De Groof, Roel (2003). De kwestie Groot-Brussel en de politieke metropolisering van de hoofdstad (1830-1940). Een analyse van de besluitvorming en de politiek-institutionele aspecten van de voorstellen tot hereniging, annexatie, fusie, federatie en districtvorming van Brussel en zijn voorsteden. , páx. 754. ISBN 2-8044-1216-4 .
↑ 16,0 16,1 16,2 16,3 (en francés) Gubin, Eliane (1978). La situation des langues à Bruxelles au 19ième siècle à la lumière d'un exame critique des statistiques , páx. 33-80. Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 17,0 17,1 17,2 Witte, Els (1998). Taal en politiek: De Belgische casus in een historisch perspectief , páx. 180. ISBN 9789054871774 .
↑ (en francés) Von Busekist, Astrid (2002). Nationalisme contre bilinguisme: -y cas belge , páx. 348. ISBN 9782845862401 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Bitsch, Marie-Thérèse (2004). Histoire de la Belgique: De l'Antiquité à nos jours , páx. 299. ISBN 9782804800239 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 20,0 20,1 (en francés) Tétart, Frank (2009). Nationalismes régionaux: Un défi pour l'Europe , páx. 112. ISBN 9782804117818 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Kok Escalle, Marie-Christine (2001). Changements politiques et statut des langues: histoire et épistémologie 1780-1945 , páx. 374. ISBN 9789042013759 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 22,0 22,1 (en francés) Bogaert-Damin, Anne Marie (1978). Bruxelles: développement de l'ensemble urbain 1846-1961 , páx. 337. ISBN 9782870370896 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Hasquin, Hervé (1996). Bruxelles, ville frontière. Le point de vue d'un historien francophone , páx. 329. ISBN 9782870276631 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Vrints, Antoon (2011). Het theater van de Straat: Publiek geweld in Antwerpen tijdens de eerste helft van de twintigste Eeuw , páx. 223. ISBN 9089643400 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 25,0 25,1 25,2 (en francés) Capron, Catherine (2000). La dualité démographique de la Belgique : mythe ou réalité? . ISBN 2950935680 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ van Velthoven, Harry (1981). Taal- en onderwijspolitiek te Brussel (1878-1914) , páx. 261-387. Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Witte, Els (1999). Analyse du statut de Bruxelles (1989-1999) , páx. 817. ISBN 2-8044-0525-7 .
↑ 28,0 28,1 Treffers-Daller, Jeanine (1994). Mixing Two Languages: French-Dutch Contact in a Comparative Perspective , páx. 300. ISBN 3110138379 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ de Metsenaere, Machteld (1990). Thuis in gescheiden werelden — De migratoire en sociale aspecten van verfransing te Brussel in het midden van de 19y eeuw . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Mares, Ann (2001). Begin van het einde van de nationale partijen. Onderzoek naar de Vlaamse Beweging(en) en de Vlaamse politieke partijen in Brussel: de Rode Leeuwen . ISBN 9054872926 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ 31,0 31,1 Depré, Lleen (2001). Tien jaar persberichtgeving over de faciliteitenproblematiek in de Brusselse Rand. Een inhoudsanalystisch onderzoek , páx. 281. ISBN 9054872926 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Janssens, Rudi (2001). Over Brusselse Vlamingen en het Nederlands in Brussel , páx. 60. ISBN 9054872926 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ Detant, Anja (1999). Kunnen taalvrijheid en officiële tweetaligheid verzoend worden? De toepassing van de taalwetgeving in het Brussels Hoofdstedelijke Gewest en de 19 gemeenten , páx. 817. ISBN 2-8044-0525-7 .
↑ Witte, Els (2006). De Geschiedenis van België na 1945 , páx. 576. ISBN 9789002219634 .
↑ (en francés) Klinkenberg, Jean-Marie (1999). Des langues romanes: Introduction aux études de linguistique romane , páx. 316. ISBN 9782801112274 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Kesteloot, Chantal (2004). Au nom de la Wallonie et de Bruxelles français: Anícieslos du FDF , páx. 375. ISBN 9782870279878 . Consultáu'l 26 d'abril de 2013.
↑ (en francés) Frognier, André-Paul (1999). Les interactions stratégiques dans la problématique communautaire et la question bruxelloise , páx. 817. ISBN 2-8044-0525-7 .